dinsdag 9 november 2010

"De jeugd van tegenwoordig"?

Na het werk afgesproken met een vroeger klasgenootje. Gemakkelijk nu, want als je maar tot 15u moet werken ligt er nog een hele avond voor je. ;-)

We namen een overvolle tram vanaf mijn werk richting ’t Stad, maar ver kwamen we niet.
Plots stopte de chauffeur, en stapte hij uit zijn cabinetje. Ik – en velen met mij – had er eerst geen idee van wat er aan de hand was, tot ik zijn blik gevestigd zag op twee dertienjarige jongetjes die braafjes op hun stoelen bleven zitten terwijl er twee (heel) oude mensjes nauwelijks overeind konden staan naast hen.

De chauffeur dwong hen om recht te staan, waarop één van de kereltjes dat inderdaad deed, vervolgens zeer bedreigend op de oude man afstapte en hem een paar harde duwen gaf.
Ik moest me bedwingen om er niet naartoe te gaan en dat opdondertje een mep te verkopen, maar gelukkig was daar ook nog die trambestuurder die eiste dat het ventje zijn abonnement zou geven.

Daarna werd de De Lijn-politie (of hoe dat ook heet) gebeld, bleef de tram nog een kwartier of zo staan, en werd de kleine hooligan naar buiten geroepen. Ik zag hoe hij uitlegde dat hij gewoon rechtstond en per ongeluk de man geraakt zou hebben en dacht:
Weer eentje dat er mooi vanaf komt.

Hoewel ik tijdens het wachten de stress op zijn gezicht kon lezen, was hier niets meer van te merken van zodra hij zijn verhaal begon te vertellen.

Ik vraag me af wat er nu werkelijk gebeurt met zulke gastjes. Of de ouders ervan dit te weten komen, bijvoorbeeld. Langs de andere kant: wat voor ouders moet een kind hebben, als het met zulke waarden door het leven gaat?

Ik herhaalde de woorden die ik tegen het ex-klasgenootje al had gezegd op het ogenblik dat we op de tram stapten:
“Ik ben verschrikkelijk blij dat ik niet in het onderwijs ben gegaan…”

The Mrs.

Geen opmerkingen: