donderdag 6 januari 2011

1. Introduceer jezelf

Ja, dat is misschien wel eens een idee na een paar weken anoniem geblogd te hebben. Al vind ik het moeilijk om mezelf te omschrijven en krijg ik hartkloppingen als ik ergens kom waar ze beginnen met "we zullen starten met een voorstellingsrondje". Maar dus:

- Ik ben I. en in mei word ik een kwarteeuw oud.
- 3 jaar en een klets samen met M. Ja, M. is ook een vrouw. Dat maakt ons twee vrouwen. In een relatie. Jawel.
- Ik draag graag rokjes en kleedjes. Jaja, ondanks bovenstaande puntje.
- Wij wonen in Antwerpen centrum maar hopen snel een huisje/appartement te vinden buiten de stad.
- Ambtenaar, al bijna 2 jaar hou ik mij bezig met asielzoekers, illegalen, geregulariseerden, gezinsherenigers, gelukszoekers, klootzakken en schatten van mensen.
- koppig, overgevoelig, pessimist, eerlijk, zoekend.
- zwart/wit maar vaak ook grijs.
- Controlefreak en perfectionist.
- Nieuwsgierig.
- Observerend.
- Toekomstige mama.

Volgend stukje is een tekstje dat ik al jaren bijhoud. Het is geschreven door Sylvia Plath en komt uit The bell jar. Ik kan mij niet meer herinneren hoe of wanneer ik aan dat stukje tekst ben gekomen, maar het past helemaal bij mij.

I saw my life branching out before me like the green fig tree in the story. From the tip of every branch, like a fat purple fig, a wonderful future beckoned and winked. One fig was a husband and a happy home and children, and another fig was a famous poet and anouther fig was a brilliant professor, and another fig was Ee Gee, the amazing editor, and another fig was Europe and Africa and South America, and another fig was Constantin and Socrates and Attila and a pack of other lovers with queer names and offbeat professions, and another fig was an Olympic lady crew champion, and beyond and above these figs were many more figs I couldn't quite make out. I saw myself sitting in the crotch of this fig tree, starving to death, just because I couldn't make up my mind which of the figs I would choose. I wanted each and every one of them, but choosing one meant losing all the rest, and, as I sat there unable to decide, the figs began to wrinkle and go black, and, one by one, they plopped to the ground at my feet.

The Miss.

4 opmerkingen:

smiley zei

En plost ben je al niet meer zo onbekend! :-) Leuk toch! :-)

tantetweet zei

aangenaam kennis te maken I

plukdedagsandra zei

Leuk om te lezen!

elke zei

Aangenaam. Ken ik u van ergens? :-)
(neen, natuurlijk niet, Brugge en Antwerpen zijn een halve wereld van elkaar af gelegen)