Foto van de dag (12)

Een dagje te laat wegens een migraine aanval om u tegen te zeggen gisterenavond. Wanneer ga ik eens leren dat een hap van een boterham 's middags niet genoeg is om het uit te houden tot 's avonds?

Maar dus, een fotootje van onze buit van gisteren. We hadden ons voorgenomen om elk nog 1 paar winterschoenen te zoeken. We kwamen naar huis met vijf paar nieuwe schoenen. Voor 120 euro in totaal. Dat is pas een koopje, vind ik!

Ontdekken dat één paar van die schoenen in de 80 euro kost op die populaire laten-we-met-zijn-allen-gillen website was een leuk extraatje.

The Miss.

When all hope was gone...

... kregen we goed nieuws.

Onderweg naar het ziekenhuis peperde ik mezelf in dat er niks te zien zou zijn. Kwestie van niet te diep te vallen. Toen ik dat ook tegen de dokter (een andere dan woensdag) zei, viel die een beetje uit de lucht. Ja, mijn waarden waren slecht, maar dat is al altijd zo geweest. Mijn echo's spreken dus vaak mijn bloedwaarden tegen. En zo zagen we vandaag zowaar een goed gegroeide follikel! De dokter woensdag heeft het dus echt wel verkeerd aangepakt. (Is het nodig te vermelden dat dat dezelfde dokter was die ooit eens zo rot tegen mij deed?)

Om 13u kregen we het telefoontje om te zeggen dat de inseminatie morgen zou doorgaan. Ook anders dan bij de andere dokter waarbij we in de late namiddag nog niks hadden gehoord en dan maar zelf zijn beginnen rondbellen. 

Door de slechte bloedwaarden is de slaagkans kleiner, maar een kans is een kans dus wij zijn héél blij. Hopelijk is de meest bewogen ronde de juiste!

The Miss.

Hoe de ochtend begon...

Of hoe ik een instant ochtendhumeur kreeg. Als ge net wakker wordt en ge kijkt uit het raam en ge ziet dit:

en ge moet dan onmiddellijk, direct, NU opstaan, in uw kleren springen en den trap afhollen, dan begint de dag dus niet goed. En als ge daar dan staat met uwe coupe ontploft en uitgelopen schmink (ja, dat is ongezond, maar het was laat gisteren en ik was moe) voor twee politiemannen die dat allemaal wel grappig vinden, dan is heel uw (of mijn eigenlijk) goed humeur wel ver te zoeken. Maar als ge dan hoort dat uw auto goed staat en dus mag blijven staan, dan is alles weer dik in orde.

De getakelde auto is trouwens van de onderburen. We konden ze nog net op tijd wakkerbellen en de wagen is terug van de takelwagen gehaald.

Wat zou dat eigenlijk kosten om uw wagen terug te krijgen?

The Miss.

Accidentje

Deze ochtend had ik een chanceke. Ik reed al een hele tijd achter een brommerke met een niet zo voorzichtige chauffeur op. En voor hem reed een bestelbusje. We naderden een gevaarlijk punt (ge komt van rechts op een weg en door een domme omheining moet ge wel over uw schouder kijken om te zien of er niks komt) en ik vertraag omdat ik het brommerke niet vertrouwde. Goed dat ik dat deed want ik zag brommerke over z'n schouder kijken en bestelbusje remmen. Klets, boem, bam, brommerke reed op bestelwagen. En ik stond erbij en keek ernaar. Gelukkig bleek de schade vooral materieel te zijn en was brommerke wel heel kwaad maar niet gewond.

Jammer genoeg blijven zo'n dingen zich de ganse dag in mijn hoofd herhalen. En nog jammerder genoeg begin ik dan schrik te krijgen dat zo'n dingen mij ook gaan overkomen. Zéker als ik dan toevallig nog een reportage zie waarbij een moeder haar 15-jarige zoon is verloren in het verkeer.

Het moet u maar overkomen.

The miss.